အေတြးအေခၚပညာ၏ ျပႆနာမ်ား(ဘာသာျပန္) (ဘာထရန္ရပ္ဆဲလ္) အပိုင္း(၄)


အေတြးအေခၚပညာ၏ ျပႆနာမ်ား(ဘာသာျပန္)

(ဘာထရန္ရပ္ဆဲလ္)

က်ေနာ္တို႕ထည့္စဥ္းစားရမယ့္ျပသနာကေတာ့ဒီလိုပါ။က်ေနာ္တို႕ဟာကိုယ္ကိုယ္တိုင္ရဲ႕အာရံု(ငါးပါး)ခံစားမႈအရသိရတဲ့အခ်က္အလက္ေတြကိုေသခ်ာတယ္လို႕ေျပာႏိုင္တယ္ဆိုရင္ဒီအခ်က္အလက္ေတြဟာက်ေနာ္တို႕ကျဒပ္ရွိအရာဝတၳဳလို႕ေခၚႏိုင္မယ့္တစံုတခုေသာအရာရဲ႕တည္ရွိမႈကိုျပေနတဲ့သေကၤတေတြျဖစ္တယ္လို႕ယူဆလို႕ရေစမယ့္အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ိဳးက်ေနာ္တို႕မွာရွိမရွိဆိုတဲ့ျပသနာပါ။က်ေနာ္တို႕ဟာဒီစားပြဲေၾကာင့္ျဖစ္တယ္လို႕ယူဆရမယ့္အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြအားလံုးကိုတခုခ်င္းထည့္တြက္ၾကည့္တဲ့အခါမွာဒါေတြအကုန္လံုးဟာစားပြဲနဲ႕ပတ္သတ္ျပီးရွိေၾကာင္းျပေနတဲ့အရာေတြအကုန္ပဲလား … ဒါမွမဟုတ္အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္တခုမဟုတ္တဲ့တစံုတရာ၊က်ေနာ္တို႕အခန္းထဲကထြက္သြားရင္(ၾကည့္မေနေတာ့ရင္)ေတာင္ရွိေနမယ့္တစံုတရာဆိုတာမ်ိဳးေကာရွိႏိုင္ေသးလားဆိုတဲ့ျပသနာလည္းျဖစ္ပါတယ္။သာမန္လူျပိန္းသိအရကေတာ့စားပြဲဆိုတာၾကည့္မေနလည္းရွိတယ္ဆိုတာတုံ႕ဆိုင္းေနစရာမလိုေအာင္ထင္ရွားပါတယ္။က်ေနာ္တို႕ဝယ္လို႕ရတဲ့၊ေရာင္းလို႕ရတဲ့၊တြန္းပစ္လို႕ရတဲ့၊အဝတ္စေလးတခုတင္ထားလို႕ရတဲ့ဒီအရာဟာအာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္အစုအေပါင္းတခုသက္သက္ေတာ့မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။တကယ္လို႕တင္လိုက္တဲ့စားပြဲခင္းအစဟာစားပြဲတခုလံုးကိုလံုးဝဖံုးသြားတယ္ဆိုရင္က်ေနာ္တို႕ဟာဒီစားပြဲကေနတိုက္ရိုက္သိရတဲ့အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ဆိုတာမရေတာ့ဘူးလို႕ဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။ဒီေနရာမွာတကယ္လို႕သာစားပြဲဆိုတာအာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြသက္သက္ပဲျဖစ္တယ္ဆိုရင္အခုလိုစားပြဲခင္းအုပ္လိုက္လို႕စားပြဲကအာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြက်ေနာ္တို႕ဆီတိုက္ရိုက္မေရာက္ႏိုင္တဲ့အတြက္စားပြဲဆိုတာမရွိေတာ့ဘူးလို႕ဆိုရမလိုျဖစ္ေနပါတယ္။ဒီလိုဆိုရင္စားပြဲခင္းဟာအရင္စားပြဲရွိခဲ့တဲ့ေနရာမွာတစံုတရာေသာအံ့ဖြယ္တန္ခိုးတခုေၾကာင့္ေလထဲမွာတန္းလန္းၾကီးျဖစ္ေနတယ္လို႕ဆိုရေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။ဒီလိုဆိုရင္သိသိသာသာၾကီးကိုအဓိပယ္မရွိျဖစ္ေနသလိုပါပဲ။ဒါေပမယ့္တကယ္အေတြးအေခၚပညာရွင္ျဖစ္ခ်င္သူတိုင္းဟာဒီလို (ကိုယ္တည္ေဆာက္ထားတဲ့ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ကိုယ္) အဓိပယ္မရွိဘူးျဖစ္သြားတာမ်ိဳးကိုလန္႕မသြားပဲဆက္စဥ္းစားဖို႕လိုပါတယ္။

 

က်ေနာ္တို႕အခုလိုျဒပ္ရွိအရာဝတၳဳရဲ႕ရွိမႈကိုအာရံုခံစားမႈအရသိမႈအျပင္ကိုပိုျပီးေသခ်ာေအာင္စဥ္းစားရတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ၾကီးတခုကေတာ့စားပြဲတလံုးကိုျမင္ရ၊သိရ၊ေတြ႕ရတဲ့သူတိုင္းအတြက္တူညီေသာတခုတည္းေသာအရာဆိုတာေသခ်ာခ်င္လို႕ပါပဲ။ (ဆိုလိုတာက) ညစာစားစားပြဲတလံုးကိုလူဆယ္ေယာက္ပတ္ျပီးထုိင္ေနၾကတယ္ဆိုရင္သူတို႕ျမင္ရတဲ့စားပြဲခင္း၊ဓါးနဲ႕ခရင္းေတြ၊ဇြန္းေတြနဲ႕ဖန္ခြက္ေတြကအားလံုးအတြက္တူညီေသာအရာေတြကိုပဲျမင္ေနရတာမဟုတ္ပါဘူးလို႕ေျပာမယ္ဆိုရင္မျဖစ္ႏိုင္စရာအဓိပယ္မရွိတာၾကီးလိုျဖစ္ေနမွာပါ။ဒါေပမယ့္အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြဆိုတာမ်ိဳးဟာသီးျခားတဦးစီျဖစ္တဲ့လူပုဂိဳလ္တိုင္းအတြက္ပုဂလဆန္တဲ့ခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြျဖစ္ပါတယ္။ဆိုလိုတာကတေယာက္ကျမင္လိုက္ရတဲ့အရာကိုေနာက္တေယာက္က(ထိုင္တဲ့ေနရာမတူတဲ့အတြက္) ခ်က္ခ်င္းျမင္ခ်င္မွျမင္မွာပါ။အားလံုးဟာဒီစားပြဲေပၚကအရာေတြအားလံုးကိုနည္းနည္းစီကြဲျပားသြားတဲ့ရႈေထာင့္ေတြနဲ႕ျမင္ေနရတာျဖစ္တဲ့အတြက္ျမင္ပံုေတြကလည္းနည္းနည္းစီကြဲျပားသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ဒါ့ေၾကာင့္တကယ္လို႕တနည္းနည္းနဲ႕သိႏိုင္မယ့္တူညီတဲ့ဘံုအရႈခံအရာဝတၳဳေတြဆိုတာမ်ိဳးသာရွိတယ္လို႕ယူဆရမယ္ဆိုရင္မတူညီတဲ့လူတိုင္းအတြက္ကိုယ္ပဲခံစားရတဲ့ခံစားမႈထက္ပိုတဲ့မတူညီတဲ့လူတိုင္းအတြက္သိသာေစတဲ့အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္တခုခုဆိုတာမ်ိဳးဟာရွိကိုရွိရမယ္လို႕ဆိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။ဒါဆိုရင္က်ေနာ္တို႕မွာအခုလို (အားလံုးအတြက္တခုတည္းျဖစ္မယ့္) ဘံုအရႈခံအရာေတြရွိတယ္လို႕ဘယ္လိုအေၾကာင္းျပခ်က္မ်ိဳးနဲ႕ယူဆလို႕ရမလဲ…။

လူတိုင္းလိုလိုအတြက္သဘာဝက်က်ပထမဆံုးထြက္လာႏိုင္မယ့္အေျဖတခုကေတာ့ဒီလိုပါ။ဒီလူေတြကစားပြဲကိုျမင္ပံုနည္းနည္းစီကြဲျပားၾကတယ္ဆိုေပမယ့္လည္းသူတို႕စားပြဲကိုၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာသူတို႕ျမင္ရတာကအနည္းနဲ႕အမ်ားအတူတူပဲျဖစ္တဲ့အရာေတြျဖစ္ျပီးေတာ့သူတို႕ရဲ႕ကြဲျပားသြားတယ္ဆိုတဲ့ျမင္ပံုေတြကလည္းျမင္ရတဲ့ရႈေထာင့္နဲ႕အလင္းျပန္တဲ့အေနအထားအေပၚမူတည္ျပီးေတာ့ပဲေျပာင္းသြားတာျဖစ္တဲ့အတြက္မတူညီတဲ့လူတိုင္းကရလာတဲ့အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြအားလံုးကိုအေျခခံထားတဲ့တည္ျမဲတဲ့အရႈခံအရာဝတၳဳတခုရွိေၾကာင္းကိုရွင္းခ်က္ထုတ္ဖို႕လြယ္တယ္လို႕ဆိုတဲ့အေျဖပဲျဖစ္ပါတယ္။က်ေနာ္အခုေရးေနတဲ့စားပြဲကိုအရင္ဒီအခန္းမွာေနသြားတဲ့သူဆီကဝယ္ထားတာပါ။ဆိုလိုတာကအရင္ဒီအခန္းမွာေနသြားတဲ့သူရဲ႕သူမရွိေတာ့တဲ့အခါမွာဆက္ရွိမေနေတာ့တဲ့ (စားပြဲနဲ႕ဆိုင္တဲ့) အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြကိုေတာ့က်ေနာ္ဝယ္လို႕မရပါဘူး။ဒါေပမယ့္က်ေနာ္ကသူရဲ႕စားပြဲနဲ႕ပတ္သက္တဲ့အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြနဲ႕သိပ္မကြာတဲ့အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြကိုပဲရမယ္လို႕က်ေနာ္ယံုတဲ့အတြက္ဒီစားပြဲကိုက်ေနာ္ဝယ္လိုက္တာျဖစ္တယ္လို႕ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ဒါ့ေၾကာင့္မို႕လို႕ (တခုတည္းေသာအရႈခံအရာတခုအေပၚမွာ) လူအမ်ိဳးမ်ိဳးအတြက္သိပ္မကြာလွတဲ့အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြရွိမွာျဖစ္ျပီးေတာ့လူတေယာက္တည္းအတြက္လည္းအရႈခံအရာတခုကိုတေနရာတည္းမွာျဖစ္ေပမယ့္မတူညီတဲ့အခ်ိန္ကာလေတြမွာၾကည့္တဲ့အခါက်ရင္ (ကြဲျပားေပမယ့္) သိပ္မကြာလွတဲ့အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြရွိမယ္လို႕ဆိုႏိုင္ပါမယ္။ဒီ့အတြက္ေၾကာင့္ပဲတကိုယ္ေရအာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြထက္ေက်ာ္လြန္တဲ့၊မတူညီေသာလူေတြရဲ႕အာရံုခံစားမႈေတြကိုအေျခခံထားတဲ့ (သို႕) မတူညီေသာလူေတြကိုအခ်ိန္ကာလအပိုင္းအျခားနဲ႕လိုက္ျပီး (မကြာလွတဲ့)အာရံုခံစားမႈအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေစတဲ့တည္ျမဲေနတဲ့ဘံုအရႈခံအရာဝတၳဳရွိတယ္လို႕က်ေနာ္တို႕ယူဆႏိုင္တာျဖစ္ပါတယ္။

 

အခုဒီေနရာေရာက္လာတဲ့အထိက်ေနာ္တို႕(တဦးခ်င္းစီရဲ႕) တည္ရွိမႈအျပင္တျခားသူေတြလည္းရွိၾကတယ္လို႕ယူဆတဲ့အေပၚမွာလည္းအေျခခံတဲ့အထက္ကလိုစဥ္းစားပံုေတြအရဆိုရင္ခုန(လူဆယ္ေယာက္ဝိုင္းထိုင္ေနတဲ့)စားပြဲရဲ႕တည္ရွိမႈကိုေသခ်ာေအာင္စဥ္းစားရသလိုပဲဒီတျခားလူေတြရဲ႕တည္ရွိမႈကိုလည္းေသခ်ာေအာင္လုပ္ရပါတယ္။အဲဒီ့တျခားသူေတြဆိုတာဟာလည္းအာရံုခံစားမႈပံုစံေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္တဲ့သူတို႕ရဲ႕အေကာင္အထည္ကိုျမင္ရတဲ့အျမင္အာရံုအရ၊သူတို႕ရဲ႕အသံကိုၾကားရတဲ့အၾကားအာရံုေတြအရသူတို႕ရွိေနေၾကာင္းကိုက်ေနာ္တို႕သိရျပီးတကယ္လို႕က်ေနာ့မွာက်ေနာ့ရဲ႕တကိုယ္ေရအာရံုခံစားရမႈအေပၚမွာမမွီခိုပဲရွိေနတဲ့ျဒပ္ရွိအရာဝတၳဳရွိတယ္လို႕ယူဆလို႕ရမယ့္အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိဘူးဆိုရင္တျခားလူေတြရဲ႕တည္ရွိမႈကိုလည္းက်ေနာ္အိပ္မက္မက္ေနတယ္လို႕ယူဆလို႕ရတာကလြဲရင္သူတို႕ရွိေနတယ္လို႕က်ေနာ္ယူဆလို႕ရမယ့္အေၾကာင္းျပခ်က္ဆိုတာလည္းက်ေနာ့မွာရွိႏိုင္မွာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ဒါ့ေၾကာင့္မို႕လို႕က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ကိုယ္ပိုင္တကိုယ္ေရအာရံုခံစားမႈေတြအေပၚမွာအေျခမခံပဲသီးျခားရပ္တည္ေနတဲ့အရႈခံ၊အထိခံ၊အေတြ႕ခံအရာေတြရွိတယ္ဆိုတာကိုျပဖို႕ၾကိဳးစားတဲ့ေနရာမွာတျခားသူေတြရဲ႕သက္ေသခံခ်က္ေတြနဲ႕ဒါကိုတည္ေဆာက္လို႕မရပါဘူး။အေၾကာင္းကေတာ့ဒီသက္ေသခံခ်က္ဆိုတာေတြကိုယ္တိုင္ကလည္း (တျခားသူေတြရဲ႕) အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြပါေနတာပဲျဖစ္ျပီးေတာ့က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ကိုယ္နဲ႕ပဲဆိုင္တဲ့အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ဆိုတာေတြဟာက်ေနာ္နဲ႕ကင္းျပီးသီးျခားျဖစ္တည္ေနတဲ့အရာေတြရွိေၾကာင္းျပတဲ့သေကၤတေတြမဟုတ္ဘူးဆိုရင္တျခားသူေတြရဲ႕အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြရေစတဲ့အေတြ႕အၾကံဳဆိုတာလည္းပဲသူတို႕သိစိတ္ထဲမွာသာျဖစ္သြားတဲ့ခံစားမႈေတြျဖစ္တဲ့အတြက္အထက္ကေျပာခဲ့တဲ့သက္ေသခံခ်က္ေတြကအသံုးမဝင္တာျဖစ္ပါတယ္။ဒါ့ေၾကာင့္က်ေနာ္တို႕ဟာျဖစ္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ကိုယ္ပိုင္ပုဂလဆန္တဲ့ (အာရံုခံစားမႈ)အေတြ႕အၾကံဳေတြထဲကေနေလာကမွာက်ေနာ္တို႕ကိုယ္တိုင္နဲ႕က်ေနာ္တို႕ရဲ႕တကိုယ္ေရအေတြ႕အၾကံဳေတြနဲ႕မသက္ဆိုင္ပဲသီးျခားျဖစ္တည္ေနတဲ့အရာေတြရွိတယ္ဒါမွမဟုတ္ရွိႏိုင္တယ္လို႕ညႊန္ျပေနတဲ့ဝိေသသလကဏာေတြကိုရွာၾကည့္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

 

ေျပာရမယ္ဆိုရင္က်ေနာ္တို႕ဟာကိုယ္မဟုတ္ပဲကိုယ္နဲ႕မဆိုင္တဲ့အရာဝတၳဳေတြရဲ႕တည္ရွိမႈကိုက်ေနာ္တို႕ရဲ႕အေတြ႕အၾကံဳေတြမပါပဲသက္ေသျပလို႕မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာတနည္းနည္းနဲ႕ဝန္ခံရမွာျဖစ္ပါတယ္။ေလာကၾကီးမွာကိုယ္ကိုယ္တိုင္ရယ္၊ကိုယ့္အေတြး၊ကိုယ့္စိတ္ခံစားမႈနဲ႕ကိုယ့္အာရံုခံစားမႈေတြသာလွ်င္ရွိေနျပီးက်န္တာအကုန္လံုးဟာစိတ္ကူးယဥ္ေနတာေတြပါပဲဆိုတဲ့အဆိုၾကမ္းတခုထုတ္ၾကည့္လိုက္မယ္ဆုိရင္လည္းယုတိမက်လွတဲ့အဓိပယ္မဲ့မႈမ်ိဳးပဲျဖစ္ေနမွာပါ။အိပ္မက္ေတြထဲကရႈပ္ရႈပ္ေထြးေထြးျဖစ္ေနတတ္တဲ့ေလာကအေျခအေနမ်ိဳးဟာတကယ္ရွိေနတယ္လို႕ထင္ရပါတယ္။ဒါေပမယ့္ႏိုးလာတဲ့အခါမွာေတာ့ဒါဟာထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္တာျဖစ္ျပီးတကယ္မဟုတ္တဲ့ဟာပဲဆိုတာကို (ခ်က္ခ်င္းလို)သိရပါတယ္။ဒါကဘာကိုျပေနလဲဆိုေတာ့အိပ္မက္ထဲကအာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြဟာက်ေနာ္တို႕ပင္ကိုယ္သဘာဝအရခံစားရတဲ့အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြအရရွိတယ္လို႕ေကာက္ခ်က္စြဲထားတတ္တဲ့ျဒပ္ရွိအရာဝတၳဳမ်ိဳးေတြနဲ႕မဆိုင္လွသလိုျဖစ္ေနတာကိုျပေနပါတယ္။ [ အိပ္မက္ေတြမက္တဲ့အခါမွာသူ႕အတြက္ျဒပ္ရွိေလာကတခုရွိတယ္လို႕ယူဆခ်င္တယ္ဆိုရင္လည္းအိပ္မက္ထဲကအာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြအတြက္(တကယ့္အျပင္ေလာကက) ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအေၾကာင္းတရားေတြကိုရွာၾကည့္မယ္ဆိုရင္ရႏိုင္တယ္ဆိုတာလည္းမွန္ပါတယ္။ဥပမာေျပာရရင္တဝုန္းဝုန္းျဖစ္ေနတဲ့တံခါးအဖြင့္အပိတ္အသံေတြဟာက်ေနာ္တို႕ကိုေရေၾကာင္းတိုက္ပြဲေတြတိုက္ေနရတယ္လို႕အိပ္မက္ေတြမက္ခ်င္မက္ေစႏိုင္ပါတယ္။ဒါေပမယ့္အခုလိုအိပ္မက္ထဲကအာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြအတြက္ျဒပ္ရွိအေၾကာင္းတရားေတြရွာလို႕ရတယ္ဆိုေပမယ့္လည္းတကယ့္ေရေၾကာင္းတိုက္ပြဲလိုဟာမ်ိဳးကေပးတဲ့အာရံုခံစားမႈကိုျဖစ္ေစတဲ့တကယ့္ရုပ္ျဒပ္အေၾကာင္းတရား(အေျမွာက္ပစ္သံျဖစ္ေစေသာရုပ္ျဒပ္ရွိအေျမွာက္စသည္)ေတြဆိုတာရွိမေနတာကိုေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္) ကိုယ့္ဘဝတေလွ်ာက္လံုးဟာအိပ္မက္တခုသာျဖစ္ျပီးေတာ့က်ေနာ္ၾကံဳလာရတာေတြတိုင္းဟာက်ေနာ္တို႕ကိုယ္တိုင္ရဲ႕(စိတ္ကူး)ဖန္တီးခ်က္ေတြပါပဲဆိုတာကိုယုတၱိအတိအက်နဲ႕မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးလို႕တရားေသေျပာလို႕မရပါဘူး။ဒါေပမယ့္အခုလိုယုတၱိအတိအက်နဲ႕တရားေသမျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးလို႕ေျပာလို႕မရသည့္တိုင္ေအာင္အဲ့သလိုမ်ိဳးဘဝဟာအိပ္မက္ၾကီးပါပဲလို႕ေျပာလို႕ရစရာအေၾကာင္းေတာ့မရွိပါဘူး။တကယ့္အေျခအေနမွန္ကိုေျပာရရင္အခုလိုဘဝဟာအိပ္မက္ၾကီးပါပဲလို႕ေတြးၾကည့္တာမ်ိဳးဟာက်ေနာ္တို႕ရဲ႕တဦးစီရဲ႕ပုဂၢလဘဝေတြအတြက္အေျခအေနမွန္ေတြကိုဆင္ျခင္ယူဆဖို႕အတြက္နည္းတခုအေနနဲ႕သိပ္မရွင္းလင္းလွတဲ့အဆိုၾကမ္းတခုအျဖစ္မွန္းဆၾကည့္ျခင္းလို႕ဆိုရင္မွားမယ္မထင္ပါဘူး။တကယ့္သာမာန္လူျပိန္းသိနဲ႕အဆိုၾကမ္းတခုထုတ္ျပီးတဦးစီရဲ႕ပုဂၢလဘဝေတြအတြက္အေျခအေနမွန္ေတြကိုမွန္းဆၾကည့္ျခင္းဆိုတာမ်ိဳးကေတာ့က်ေနာ္တို႕နဲ႕ကင္းကြာျပီးသီးျခားျဖစ္တည္ေနျပီးသူတို႕ရွိျခင္းေၾကာင့္က်ေနာ္တို႕အာရံုခံစားမႈေတြျဖစ္ရပါတယ္ဆိုတာေလာက္ေတာ့အႏုမာနယူဆထားဖို႕လိုမယ္ထင္ပါတယ္။

 

အခုလိုနည္းလမ္းမ်ိဳးနဲ႕တကယ့္ျဒပ္ရွိအရာဝတၳဳေတြရွိပါတယ္လို႕ခပ္ရွင္းရွင္းယူဆရတာကေတာ့လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႕ကိုသေဘာေပါက္ႏိုင္ပါတယ္။

 

(ယခုရပ္ဆဲလ္၏ေရွ႕ဆက္ရွင္းျပပံုမွာယခင္ေရွ႕ပိုင္းတြင္ေျပာခဲ့ေသာအေတြးအေခၚပညာရွင္ဘုန္းေတာ္ၾကီးဘာကေလ၏ေလာကတြင္ျဒပ္ဝတၳဳတကယ္မရွိပဲတဦးစီ၏စိတ္ကူးစိတ္သန္းမ်ားသာရွိသည္ဆိုေသာဘာကေလ၏အဆိုအူေၾကာင္ေၾကာင္ႏိုင္ပံုကိုေပၚလြင္လိုရင္းႏွင့္ဘာကေလ၏အေျဖထုတ္ပံုျဖစ္ေသာေလာကရွိလူတဦးစီတို႕စိတ္မကူးသည့္အခ်ိန္တြင္အရာဝတၳဳမ်ားဆက္ရွိေနေစရန္ဘုရားသခင္ကဖန္ဆင္းေပးထားသည္ဆိုေသာအျမင္ကိုေခ်ဖ်က္လိုရင္းျဖစ္ဟန္တူပါသည္။။ဘာသာျပန္သူ)

တကယ္လို႕ေၾကာင္တေကာင္ကိုအခိုက္အတန္႕တခုမွာအခန္းရဲ႕တေနရာမွာျမင္ေနရျပီးေနာက္အခိုက္အတန္႕တခုမွာအခန္းရဲ႕ေနာက္တေနရာမွာျမင္လိုက္ရတယ္ဆိုရင္အဲဒီ့ေၾကာင္ဟာအခန္းထဲမွာတေနရာကေနတေနရာကိုေရႊ႕သြားတယ္လို႕ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္အရယူဆလို႕ရပါတယ္။တကယ္လို႕သာဒီလိုေၾကာင္ကိုျမင္လိုက္ရျခင္းဟာကိုယ့္ရဲ႕ပုဂၢလအာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြသက္သက္သာတည္ေဆာက္ထားတာမ်ိဳးဆိုရင္ဒီေၾကာင္ဟာ(က်ေနာ္ျမင္တဲ့ေနရာမွာပဲရွိေနျပီး) က်ေနာ္သူ႕ကိုမျမင္ရေသးတဲ့ေနရာမွာေပၚလာဖို႕ဆိုတာမျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႕ယူဆရေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္။ဒါ့ေၾကာင့္မို႕လို႕ပဲ (က်ေနာ္ရဲ႕အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေၾကာင့္သာရွိေနတယ္ထင္ရတဲ့ေၾကာင္ဆိုရင္) က်ေနာ္ၾကည့္မေနတဲ့အခါမွာ(က်ေနာ္ရဲ႕စိတ္ထဲမွာေၾကာင္ကိုျမင္တယ္ဆိုတဲ့အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္မေပၚတဲ့အခါမွာ) ေၾကာင္ဆိုတာမရွိဘူးလို႕ပဲသတ္မွတ္ရေတာ့မလိုျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ (ျပီးေတာ့တခါခုနကေၾကာင္ကတေနရာကေနတေနရာကိုသြားလိုက္တဲ့ျဖစ္စဥ္မွာအခုလိုနည္းနဲ႕ဆက္စဥ္းစားမယ္ဆိုရင္ေၾကာင္ဟာမျမင္တဲ့အခ်ိန္မွာမရွိေတာ့ပဲေပ်ာက္သြားျပီး) ရုတ္တရက္ၾကီးဖ်တ္ခနဲတေနရာမွာျပန္ေပၚလာတယ္လို႕ယူဆရမလိုလည္းျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။တကယ္လို႕အဲဒီ့ေၾကာင္ဟာက်ေနာ္ၾကည့္ေနမေန၊ရွိတယ္ဆိုရင္က်ေနာ္တို႕ဟာကိုယ့္ရဲ႕အေတြ႕အၾကံဳအရကေနဒီေၾကာင္ဟာသူ႕အတြက္စားရတဲ့တနပ္နဲ႕တနပ္နဲ႕ၾကားမွာတျဖည္းျဖည္းဆာေလာင္လာတာမ်ိဳးကိုနားလည္ႏိုင္ပါတယ္။ဒါေပမယ့္ေၾကာင္ဟာက်ေနာ္ၾကည့္မေနတဲ့အခ်ိန္မွာသာရွိမေနဘူးဆိုလို႕ရွိရင္လက္ေတြ႕မွာေတြ႕လာရမွာျဖစ္တဲ့ေၾကာင္ရဲ႕ဆာေလာင္မႈတိုးလာတာဟာေၾကာင္ကိုျမင္ရသည္ျဖစ္ေစ၊မျမင္ရသည္ျဖစ္ေစတိုးလာတာျခင္းတူတူပဲျဖစ္ေနတာကိုေတြ႕ရမွာျဖစ္ျပီးဒီလိုယူဆရတာမ်ိဳးၾကီးကေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ၾကီးျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ေနာက္ျပီးေတာ့ဒီေၾကာင္ဟာအာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြသက္သက္နဲ႕သာဖြဲ႕စည္းထားတယ္ဆိုရင္လည္းဒီေၾကာင္ကဗိုက္ဆာတယ္လို႕လည္းယူဆလို႕မရႏိုင္ပါဘူး။ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့လူဟာကိုယ့္ရဲ႕ဆာေလာင္မႈကိုပဲအာရံုခံစားသိႏိုင္ျပီးေတာ့သူမ်ားခံစားရတာကိုသိဖို႕မျဖစ္ႏိုင္လို႕ပါပဲ။ဒါ့ေၾကာင့္မို႕လို႕အခုလိုေၾကာင္ကေပးတဲ့အျမင္နဲ႕အၾကားအာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြကေနေတြ႕ရတဲ့ (ေအာ္ျပီးအဆာေတာင္းတာမ်ိဳးေတြကို) ေၾကာင္ဗိုက္ဆာတာပဲလို႕ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္အျဖစ္သတ္မွတ္မယ္ဆိုရင္ျပႆနာမရွိေပမယ့္ေၾကာင္ျမင္ရတာ၊ေရြ႕သြားတာကိုျမင္ရတာေတြကိုေၾကာင္ပံုစံလို႕ေခၚတဲ့အေရာင္ေတြ၊အလင္းျပန္မႈေတြကိုယ့္မ်က္လံုးေရွ႕မွာေရြ႕သြားတာလို႕ပဲတြက္မယ္ဆိုရင္အခုလိုေၾကာင္ကဆာေလာင္လာတာမ်ိဳးဟာဘာ့ေၾကာင့္ဘယ္လိုဆိုတာကိုဘယ္လိုမွရွင္းျပလို႕မရပဲျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။ပမာေျပာရရင္ေဘာလံုးကစားတာဟာၾတိဂံတခုလိုပဲ၊အဲဒီ့ၾတိဂံဆိုတာကေတာ့ဆာေလာင္မႈလို႕ေခၚတယ္လို႕ရွင္းျပဖို႕ၾကိဳးစားသလိုၾကီးျဖစ္ေနမွာျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္အခုလိုေၾကာင္ရဲ႕ရွိမႈကိုကိုယ့္ရဲ႕အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္သက္သက္ပဲလို႕ယူဆရတာခက္ခက္ခဲခဲႏိုင္တယ္ဆိုတာမ်ိဳးဟာကိုယ္မွတပါးျဖစ္တဲ့တျခားလူေတြရဲ႕ရွိမႈကိုအခုလိုပဲယူဆရတာမ်ိဳးရဲ႕ခက္ခဲတာမ်ိဳးနဲ႕ယွဥ္ရင္ဘာမွမဟုတ္ေတာ့ပဲျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။လူေတြစကားေျပာၾကတဲ့အခါက်ရင္… ဆိုလိုတာကက်ေနာ္တို႕နားထဲမွာအေတြးအၾကံေတြအျဖစ္ေပၚလာေအာင္ဆက္စပ္ပံုေဖာ္ၾကည့္လို႕ရတဲ့အသံဗလံေတြကိုၾကားရျပီးေတာ့တဆက္တည္းမွာပဲႏႈတ္ခမ္းရဲ႕လႈပ္ရွားမႈနဲ႕မ်က္ႏွာအမူအရာေတြကိုပါတြဲျမင္ရတဲ့အခါက်ရင္ဒါေတြဟာ (အၾကားအာရံုနဲ႕အျမင္အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြသက္သက္သာျဖစ္ျပီး) တျခားသူတေယာက္၏အေတြးအၾကံေတြကိုကိုယ္စားျပဳေဖာ္ျပေပးေနတဲ့အသံေတြမဟုတ္ဘူးလို႕ယူဆလိုက္ဖို႕ဆိုတာကအရမ္းခက္ပါတယ္။ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့က်ေနာ္တို႕ကိုယ္တိုင္လည္းအဲဒီ့အသံဗလံေတြကိုယ့္ပါးစပ္ကထြက္လာေအာင္ျပဳၾကည့္မယ္ဆိုရင္ဒီအသံေတြကကိုယ္ဆက္စပ္ပံုေဖာ္ၾကည့္လို႕ရတဲ့အေတြးအၾကံေတြနဲ႕တသားတည္းလိုျဖစ္ေနတာကိုေတြ႕ရမွာျဖစ္လို႕ပါပဲ။

(ဥပမာ “ငါေရေသာက္ခ်င္တယ္” လို႕တျခားသူေျပာတာကိုၾကားတဲ့အခါကိုယ့္ဟာကိုယ္လည္း “ငါေရေသာက္ခ်င္တယ္” လို႕အသံျပဳၾကည့္မယ္ဆိုရင္လည္းဒီအသံအေပၚမွာကိုယ့္ရဲ႕သေဘာေပါက္ပံုကကိုယ့္ရဲ႕ပါးစပ္ထဲကိုေရေလာင္းခ်ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့အေတြးအၾကံအေပၚမွာပဲအေျခခံထားတာကိုကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတြ႕ရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ကိုယ္နားလည္တဲ့ဘာသာစကား “ငါေရေသာက္ခ်င္တယ္” ဆိုတဲ့အသံကိုၾကားရတဲ့အခါမွာအသံခ်ည္းသက္သက္ပဲပါးစပ္ထဲကိုေရေလာင္းခ်ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့အေတြးအၾကံဆိုတာကိုဒီအသံကကိုယ္စားမျပဳပါဘူးလို႕အတင္းေတြးၾကည့္ဖို႕ဆုိတာမျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ဒီအသံဟာအသံသက္သက္ပါပဲလို႕အတင္းေတြးတာဟာအဲ့လိုေတြးတာသက္သက္သီးသန္႕ျဖစ္ေနမွာျဖစ္ျပီးကိုယ့္ရဲ႕ဒီအသံအေပၚမွာဖြင့္ဆိုလိုက္မႈကိုေဖ်ာက္မရပဲက်န္ေနဦးမွာျဖစ္ပါတယ္)

ေျပာရမယ္ဆိုရင္အိပ္မက္ထဲမွာလည္းတျခားလူေတြကိုထည့္မက္တဲ့အခါဒီလိုအာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြကိုဖြင့္ဆိုမႈေတြေၾကာင့္ပဲတျခားလူေတြလည္းကိုယ့္အိပ္မက္ထဲမွာရွိေနတယ္လို႕ထင္မွတ္မွားၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အိပ္မက္ေတြမက္တယ္ဆိုတာမွာလည္း ကိုယ့္ရဲ႕ အိပ္မက္မက္ေနတာမဟုတ္တဲ့ လက္ေတြ႕ဘဝကအရာေတြနဲ႕ ဆင္တူယိုးမွားပဲ အနည္းနဲ႕အမ်ား မက္တတ္ၾကပါတယ္။ အဲ့လို အိပ္မက္ထဲက ေလာကမ်ိဳး တကယ္ရွိမယ္လို႕ ယူဆမယ္ဆိုရင္လည္း ဒီ အိပ္မက္ေတြထဲက ျဖစ္ရပ္ေတြက သဘာဝရဲ႕ ဥပေဒသေတြအရ လက္ေတြ႕ေလာကမွာ ျဖစ္ႏိုင္မျဖစ္ႏိုင္တြက္ဆၾကည့္လို႕ အနည္းနဲ႕အမ်ားရတတ္တဲ့ ျဖစ္ရပ္ေတြကိုလဲ အိပ္မက္မက္တတ္တာကို ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။(ဘာသာျပန္သူ စကားခ်ပ္။ ။ဥပမာ – အိပ္မက္ထဲမွာ ကိုယ္က စာေမးပြဲခန္းထဲ ေခၽြးျပန္ျပီး အက်ပ္ေတြ႕ေနတာမ်ိဳးဟာလည္း အျပင္မွာ ျဖစ္ႏိုင္ျပီး ျဖစ္ဖူးျပီးသားကိုေတာင္ ဆင္တူယိုးမွား အိပ္မက္မက္မိႏိုင္ပါတယ္။ အိပ္မက္ထဲမွာ ကာတြန္းဇတ္ေကာင္နဲ႕ စကားေျပာရတယ္ဆိုတာမ်ိဳးကေတာ့ အျပင္မွာ မျဖစ္ႏိုင္ပဲ၊ သဘာဝရဲ႕ ဥပေဒသအရလဲ ကာတြန္းရုပ္ေတြက အသက္ရွိမလာႏိုင္တဲ့အတြက္ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အိပ္မက္လို႕ေျပာရမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ မ်ားေသာအားျဖင့္ အျပင္မွာလည္း ျဖစ္မယ္ဆိုျဖစ္ႏိုင္မယ့္ အေျခအေနမ်ိဳးေတြကိုပဲ က်ေနာ္တို႕ မက္တတ္ၾကတာမ်ားတယ္လို႕ေျပာရင္ မွားမယ္ မထင္ပါဘူး။ ။ဘာသာျပန္သူ) ဒါေတြေၾကာင့္မို႕လို႕ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းစဥ္းစားၾကည့္လို႕ရတဲ့ ျဖစ္ေလ့ရွိတဲ့သေဘာသဘာဝ တရားအရ စဥ္းစားနည္းမွန္သမွ်က က်ေနာ္တို႕ကို ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္အတိုင္းသာ စဥ္းစားျပီး တကယ့္ အရႈခံ၊အေတြ႕ခံ ျဒပ္ရွိအရာဝတၳဳေတြဟာ (က်ေနာ္တို႕ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အေသခ်ာဆံုးျဖစ္တဲ့ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ရယ္၊ ကိုယ္ရဲ႕အာရံုခံစားမႈေတြရယ္အျပင္) ကိုယ့္ရဲ႕ ရႈျမင္သံုးသပ္ေတြးေတာျပီး ရွိတယ္လို႕ယူဆမွ ရွိလာတာမဟုတ္ပဲ သူ႕ဟာသူလဲရွိေနျပီးျဖစ္တဲ့ ျဒပ္ရွိအရာဝတၳဳေတြရွိေနတယ္ဆိုတာကို ရိုးရိုးေလး ရႈျမင္ဖို႕ ေတာင္းဆိုေနပါတယ္။

 

က်ေနာ္တို႕ဟာက်ေနာ္တို႕ရဲ႕သိမႈကိုမမွီခုိစရာမလိုပဲရွိေနတဲ့ျပင္ပေလာကရွိတယ္ဆိုတာကိုအထက္ကေျပာခဲ့သလိုျငင္းခုံလာျပီးမွသိတာမဟုတ္ဘူးဆိုတာမွန္ပါတယ္။က်ေနာ္တို႕ဟာအခုလိုျပင္ပေလာကရွိပါတယ္ဆိုတဲ့ယံုၾကည္မႈကို (ျပင္ပကမၻာရွိမႈရဲ႕သေကၤတေတြ) ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာေရာင္ျပန္ဟပ္လာတာနဲ႕အမွ်က်ေနာ္တို႕စိတ္ထဲမွာအဲဒီ့ယံုၾကည္မႈအရံသင့္ျဖစ္လာတာျဖစ္ပါတယ္။ဒါကို “ပင္ကိုသိယံုၾကည္မႈ” လို႕ေခၚႏိုင္မယ္ထင္ပါတယ္။က်ေနာ္တို႕ဟာဒီလိုယံုၾကည္မႈမ်ိဳးကိုေမးခြန္းထုတ္ေနစရာကိုမလိုသင့္ဘူးဆိုေပမယ့္ဘယ္လိုအေျခအေနမ်ိဳးမွာပဲျဖစ္ျဖစၾ္ကံဳရမယ့္ျမင္ျခင္းကိစၥမွာၾကည့္မယ္ဆိုရင္ (ျမင္ျခင္းနဲ႕ဆိုင္တဲ့)အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြကိုယ္တိုင္ကိုပဲပင္ကိုသိအရသီးျခားျဖစ္တည္ေနတဲ့အရာအျဖစ္ယံုၾကည္မိေနသလိုျဖစ္ေနျပီးေတာ့က်ေနာ္ျငင္းခံုလာခဲ့သမွ်အရဆိုရင္ေတာ့ဒီသီးျခားအရာဝတၳဳဆိုတာကအာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြအရရတဲ့အရာနဲ႕တထပ္တည္းက်မေနတာကိုေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ (အလင္းျပန္ပံုအရျမင္ရေသာအျမင္ႏွင့္အေရာင္စသည္တို႕ႏွင့္တကြရႈေထာင့္အရပါတကယ့္အရာ၏အေရာင္၊ပံုသ႑န္စသည္တို႕နဲကြဲႏိုင္ပံုကိုအစပိုင္းတြင္ေဖာ္ျပခဲ့ျပီးျဖစ္သည္။။ဘာသာျပန္သူ) အခုလိုသီးျခားျဖစ္တည္ေနတဲ့အရာေတြနဲ႕သူ႕တို႕ကိုမွီျပီးျဖစ္လာတဲ့အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြကြဲလြဲျပီးတလြဲထင္ႏိုင္ပံုေတြဟာအရသာ၊အသံနဲ႕အနံ႕နဲ႕ဆိုင္တဲ့အာရံုခံစားမႈနဲ႕ပတ္သတ္တဲ့အရာေတြမွာက်ေတာ့အခုလိုကြဲလြဲမႈလံုးဝမရွိတာကိုေတြ႕ရေပမယ့္လည္းအဲ့ဒီလိုတကယ္သီးျခားရွိေနတာနဲ႕သူ႕ကိုမွီျပီးျဖစ္လာတဲ့အာရံုခံစားရမႈအခ်က္အလက္ကရတဲ့အသိကေနပံုေဖာ္ထားတဲ့အရွိတရားကြဲျပားေနႏိုင္တယ္ဆိုတာကိုက်ေနာ္တို႕သိေနေပမယ့္လည္းက်ေနာ္တို႕ရဲ႕ပင္ကိုသိယံုၾကည္ခ်က္ျဖစ္တဲ့က်ေနာ္တို႕ရဲ႕အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြနဲ႕လိုက္ေလ်ာညီေထြျဖစ္တည္ေနတဲ့သီးျခားအရာရွိေနတယ္ဆိုတဲ့ (တကယ္တမ္းအဲ့လိုအတိအက်မဟုတ္လွတဲ့) ယံုၾကည္မႈကိုေတာ့အားေလ်ာ့သြားေအာင္မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။(အလင္း၊ရႈေထာင့္စသည္တို႕အရမ်က္ျမင္ေတြ႕ရမႈကြဲျပားႏိုင္ေသာ္လည္းအရသာ၊အသံ၊အနံ႕တို႕တြင္မူခံစားရသူမ်ားကအတူတူပင္ခံစားရမည္ဟုဆိုလိုရင္းျဖစ္သည္။။ဘာသာျပန္သူ)။အထိအေတြ႕နဲ႕ပတ္သတ္တဲ့အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြမွာေတာ့တကယ္အထိအေတြ႕တခုခုေပးတဲ့သီးျခားအရာဝတၳဳနဲ႕အဲဒီ့အထိအေတြ႕ကေပးတဲ့အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္ေတြဟာလြဲေကာင္းလြဲေနႏိုင္တဲ့ကိစၥေတာ့နည္းနည္းေလးျဖစ္ျဖစ္ရွိႏိုင္ပါတယ္။ (စာေရးသူကအထိအေတြ႕တခုတည္းျဖင့္ရေသာအာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္မ်ားကိုသံုးျပီးအရာတခုသည္မည္သည့္အရာျဖစ္သည္ဟုဆိုလွ်င္လြဲႏိုင္ေသးျပီးအျခားအာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္မ်ားျဖင့္လည္းမည္သည့္အရာဆိုသည္ကိုေပါင္းစပ္ဆံုးျဖတ္ရန္လည္းလိုအပ္ေသးသည္ဟုဆိုလိုခ်င္ပံုရသည္။)

 

အထက္မွာေျပာခဲ့တဲ့ပင္ကိုသိယံုၾကည္မႈဟာက်ေနာ္တို႕ၾကံဳရတဲ့အာရံုခံစားမႈအေတြ႕အၾကံဳေတြမွာေရွေရွေဝးေဝးစဥ္းစားမေနေစပဲရိုးရိုးရွင္းရွင္းနဲ႕စနစ္တက်ျဖစ္ေအာင္အလြယ္လုပ္လိုက္သလိုျဖစ္ေနေပမယ့္လည္းအဲဒီလိုယံုၾကည္မႈမ်ိဳးကက်ေနာ္တို႕ကိုအခက္အခဲတစံုတရာျဖစ္လာေအာင္လုပ္မေနတဲ့အတြက္ဒီလိုယံုၾကည္မႈမ်ိဳးကိုျငင္းပယ္ဖို႕လံုေလာက္တဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္ေတာ့ရွိပံုမရပါဘူး။ဒါ့ေၾကာင့္က်ေနာ္တို႕ဟာအိပ္မက္မက္တဲ့အေျခအေနလိုဟာမ်ိဳးမွာၾကံဳရတဲ့အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္အေပၚမူတည္ျပီးတကယ့္အရာတခုခုရွိေနလို႕အာရံုခံစားမႈရတာလို႕မေျပာႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့သံသယအေျခအေနရွိေနတယ္ဆိုေပမယ့္လည္းက်ေနာ္တို႕ဝန္ခံရမွာကေတာ့ျပင္ပေလာကဆိုတာဟာတကယ္ရွိေနတဲ့အျပင္အဲဒီ့ျပင္ပေလာကရဲ႕ရွိမႈဟာလည္းက်ေနာ္တို႕ရဲ႕အာရံုခံစားမႈနဲ႕ထိေတြ႕သိျမင္ေနရျခင္းအေပၚမွာလံုးလံုးခ်ည္းမွီခိုမႈရွိမေနဘူးဆိုတာပဲျဖစ္ပါတယ္။

 

က်ေနာ္တို႕အခုလိုျငင္းခံုလာခဲ့တာကေနရတဲ့ (ျပင္ပေလာကတကယ္ရွိတယ္ဆိုတဲ့)ေနာက္ဆံုးနိဂံုးသတ္အယူဟာသံသယကင္းကင္းနဲ႕မွတ္ယူႏိုင္တယ္ဆိုေပမယ့္လည္း (အာရံုခံစားမႈအခ်က္အလက္အရပံုေဖာ္ထားတဲ့အရွိနဲ႕တကယ့္အရွိတို႕ကြဲလြဲႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ခၽြင္းခ်က္မ်ိဳးရိွေနတဲ့အတြက္) က်ေနာ္တို႕ေမွ်ာ္လင့္ထားသေလာက္ေတာ့သံသယကင္းကင္းထားျပီးလံုးဝလက္ခံလိုက္ဖို႕အထိေတာ့ျဖစ္ႏိုင္ပံုမေပၚပါဘူး။ဒါေပမယ့္ဒါမ်ိဳးဟာအေတြးအေခၚပညာရဲ႕ျငင္းခံုေဆြးေႏြးခ်က္အမ်ားစုလိုပံုစံဝင္ေနတဲ့အတြက္ဒီနိဂံုးသတ္အယူရဲ႕ေယဘုယ်သေဘာသဘာဝလကၡဏာနဲ႕က်ိဳးေၾကာင္းညီညြတ္ခိုင္လံုမႈေတြကိုတိုတိုနဲ႕လိုရင္းရေအာင္စဥ္းစားၾကည့္ဖို႕ေကာင္းတယ္လို႕ယူဆပါတယ္။အသိမွန္သမွ်ဟာက်ေနာ္တို႕အခုစဥ္းစားလာခဲ့ပံုအရက်ေနာ္တို႕ရဲ႕ပင္ကိုသိယံုၾကည္ခ်က္ေတြအေပၚမွာအေျခခံျပီးေတာ့မွတည္ေဆာက္ရမွာျဖစ္သလိုအဲဒီ့ပင္ကိုသိယံုၾကည္ခ်က္ေတြကိုျငင္းပယ္ရျပီဆိုရင္က်ေနာ္တို႕မွာဘာမွယံုၾကည္စရာက်န္မွာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ဒါေပမယ့္က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ပင္ကိုသိယံုၾကည္ခ်က္အမ်ိဳးမ်ိဳးကိုၾကည့္မယ္ဆိုရင္တခ်ိဳ႕ယံုၾကည္ခ်က္ေတြကတခ်ိဳ႕ယံုၾကည္ခ်က္ေတြထက္အားေကာင္းတာကိုေတြ႕ရမွာျဖစ္သလိုတခ်ိဳ႕ယံုၾကည္ခ်က္ေတြကလည္းအေလ့အထအရျဖစ္ေစ၊အျပန္အလွန္ႏွီးႏြယ္မႈေတြအရျဖစ္ေစတျခားပင္ကိုသိယံုၾကည္ခ်က္မဟုတ္တဲ့ယံုၾကည္မႈေတြနဲ႕ရစ္ပတ္ညွိတြယ္မိသြားျပီးေတာ့ဒီေရာေထြးေနတဲ့ယံုၾကည္ခ်က္ေတြကိုပဲပင္ကိုသိယံုၾကည္ခ်က္ေတြပဲရယ္လို႕ထင္မွတ္မွားမိတတ္ၾကတာလည္းရွိေနပါတယ္။

အေတြးအေခၚပညာဟာက်ေနာ္တို႕အခုိင္မာဆံုးခံယူထားတဲ့ပင္ကိုသိယံုၾကည္ခ်က္ေတြကေနအစျပဳျပီးေတာ့က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ပင္ကိုသိယံုၾကည္ခ်က္ေတြအသီးသီးရဲ႕ခိုင္မာမႈအဆင့္ဆင့္ခြဲျဖာသြားမႈေတြကိုလမ္းျပသင့္ပါတယ္။အေတြးအေခၚပညာဟာအဲ့ဒီလိုလမ္းျပသြားတဲ့ေနရာမွာလည္းပင္ကိုသိနဲ႕မသက္ဆိုင္တဲ့ေရာျပႊန္းလာမယ့္အပိုေဆာင္းယံုၾကည္မႈေတြကိုလည္းတကယ့္ပင္ကိုသိယံုၾကည္ခ်က္ေတြနဲ႕တတ္ႏိုင္သမွ်ခြဲျခားထုတ္ျပျပီးေတာ့လည္းလမ္းျပသင့္ပါတယ္။အဲဒီ့ပင္ကိုသိယံုၾကည္မႈေတြေနာက္ဆံုးမွာကိုယ့္အတြက္စဥ္းစားစရာဘယ္လိုျဖစ္လာျပီးပံုေပၚလာတာလဲဆိုတာရယ္၊က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ပင္ကိုသိယံုၾကည္မႈေတြတခုနဲ႕တခုဝိေရာဓိျဖစ္မေနပဲနဲ႕အဲဒီ့ယံုၾကည္မႈေတြစုေပါင္းျပီးဟန္ခ်က္ညီတဲ့ေတြးေခၚပံုစနစ္တခုေပၚလာဖို႕ရယ္ဆိုတာေတြကိုအေတြးအေခၚပညာကဂရုတစိုက္လမ္းျပေပးသင့္ပါတယ္။ပင္ကိုသိယံုၾကည္မႈတခုကိုျငင္းပယ္ဖို႕အတြက္တျခားပင္ကိုသိယံုၾကည္မႈတခုနဲ႕ဝိေရာဓိမျဖစ္ပဲနဲ႕တျခားအေၾကာင္းရွာလို႕ရဖို႕မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အတြက္အဲဒီ့ယံုၾကည္ခ်က္ေတြတခုနဲ႕တခုသဟဇာတျဖစ္ျပီးဟန္ခ်က္ညီတဲ့စနစ္တခုျဖစ္လာျပီဆိုရင္ဒါဟာလက္ခံစရာေကာင္းတဲ့ယံုၾကည္မႈစနစ္တခုျဖစ္လာမွာပါ။

 

က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ယံုၾကည္မႈေတြဟာအားလံုးပဲျဖစ္ျဖစ္၊တခ်ိဳ႕တဝက္ကပဲျဖစ္ျဖစ္လံုးဝမွားယြင္းေနတယ္ဆိုတာလည္းျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ေနႏိုင္တဲ့အတြက္ယံုၾကည္မႈအားလံုးကိုသံသယမွ်င္မွ်င္ေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ထားၾကည့္သင့္ပါတယ္။ဒါေပမယ့္က်ေနာ္တို႕ဟာယံုၾကည္မႈတခုကိုျငင္းပယ္ဖို႕အတြက္တျခားယံုၾကည္မႈအေျခခံတခုခုအေပၚအေျခမခံပဲနဲ႕သက္သက္ခ်ည္းအေၾကာင္းရွာျပီးျငင္းျဖစ္ဖို႕ဆိုတာလည္းမျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ပင္ကိုသိယံုၾကည္ခ်က္ေတြနဲ႕သူတို႕ရဲ႕အက်ိဳးဆက္ေတြကိုစည္းရံုးစီစဥ္ျခင္းအားျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊အဲဒီ့ယံုၾကည္ခ်က္ေတြထဲကျဖစ္ႏိုင္ေခ်အရွိဆံုးဆံုးယံုၾကည္ခ်က္ေတြဟာဘာေတြျဖစ္မလဲဆိုတာကိုစဥ္းစားၾကည့္ျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊လိုအပ္လာရင္လည္းဘယ္ယံုၾကည္ခ်က္ေတြကမြမ္းမံသင့္တာ၊ျငင္းပယ္တယ္ဆိုတာကိုဆင္ျခင္ျခင္းအားျဖင့္လည္းေကာင္းလုပ္ကိုင္ျပီးေတာ့က်ေနာ္တို႕ဟာက်ေနာ္တို႕အေပၚပင္ကိုထင္ဟပ္လာတဲ့အသိကိုသာလွ်င္က်ေနာ္တို႕ရဲ႕တခုတည္းေသာလက္ခံရမယ့္အခ်က္အလက္ျဖစ္တယ္ဆိုတဲ့အေပၚမွာအေျခခံျပီးေတာ့စနစ္တက်နဲ႕အစီစဥ္တက်ျဖစ္တဲ့က်ေနာ္တို႕ရဲ႕အသိပညာေတြကိုစည္းရံုးဖြဲ႕စည္းထားတဲ့ပံုစံတခုကိုရမွာျဖစ္ပါတယ္။အဲဒီ့စနစ္တက်ဖြဲ႕စည္းထားတဲ့အသိပညာအစုအေပါင္းမွာမွားေနႏိုင္တဲ့ယံုၾကည္မႈေတြပါေနႏိုင္ေပမယ့္လည္းအဲဒီ့မွားေနႏိုင္မႈေတြကိုယံုၾကည္မႈေတြအခ်င္းခ်င္းသဟဇာတျဖစ္ေနေစတဲ့အခ်င္းခ်င္းယွက္ႏႊယ္မႈေတြအရေသာ္လည္းေကာင္း၊စိစိစပ္စပ္ေဝဖန္ဆန္းစစ္မႈေတြနဲ႕ေသာ္လည္းေကာင္းပေပ်ာက္ေစႏိုင္မယ္ဆိုရင္ဒီလိုပင္ကိုသိယံုၾကည္မႈစနစ္ၾကီးတခုလံုးကိုျငင္းဆန္မေနပဲလက္ခံေနျခင္းကေနလည္းကင္းေဝးႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။

အနည္းဆံုးေတာ့အေတြးအေခၚပညာဟာအခုေျပာခဲ့သလိုမ်ိဳး (ကိုယ့္ပင္ကိုသိယံုၾကည္မႈစနစ္ကိုစနစ္တက်အမွားနည္းေအာင္တည္ေဆာက္တာမ်ိဳး)ကိုလုပ္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။အေတြးအေခၚပညာရွင္အမ်ားကေတာ့မွားခ်င္လည္းမွား၊မွန္ခ်င္လည္းမွန္ေနႏိုင္မယ့္အျမင္ျဖစ္တဲ့အေတြးအေခၚပညာဟာဒါ့ထက္အမ်ားၾကီးပိုျပီးလုပ္ႏိုင္တယ္လို႕ယူဆၾကပါတယ္။သူတို႕ကလူေတြဟာစဥ္းစားယူဆတဲ့ေနရာမွာစၾကာဝ႒ာတခုလံုးကိုျခံဳၾကည့္ျပီးမွစဥ္းစားမယ္၊တျပိဳင္နက္တည္းမွာလဲလံုးဝေသခ်ာတဲ့အရွိတရားရဲ႕သဘာဝကိုထည့္စဥ္းစားမယ္ဆိုရင္ရႏိုင္စရာရွိတဲ့အသိတရားေတြကိုအေတြးအေခၚပညာကေပးႏိုင္တယ္လို႕ယံုၾကည္ၾကပါတယ္။ဒီလိုေပးႏိုင္တယ္၊မေပးႏိုင္ဘူးဆိုတာကိုအသာထားျပီးက်ေနာ္တို႕အထက္မွာေျပာခဲ့သေလာက္ကိုေတာ့အေတြးအေခၚပညာကလမ္းျပေပးႏိုင္မယ္ဆိုတာကေတာ့ပိုျပီးလက္ခံႏိုင္စရာရွိမယ္ထင္ပါတယ္။သာမန္အသိရဲ႕လံုေလာက္မႈကိုသံသယရွိလာတဲ့လူေတြအတြက္လည္းအမယ္ဘုတ္ရဲ႕သူ႕ခ်ည္ခင္ကိုရွင္းရသည့္သဖြယ္ရႈပ္ေထြး၊ခက္ခဲလွတဲ့အားထုတ္ရမႈေတြရွိေနတဲ့အေတြးအေခၚပညာဆိုင္ရာျပႆနာေတြရွင္းရတာဟာလုပ္ေကာင္းတဲ့ကိစၥအျဖစ္ရပ္ခံမႈေပးဖို႕ေလာက္အထိအခုလိုအေတြးအေခၚပညာရဲ႕လမ္းျပေပးမႈေတြကလံုေလာက္ေနပါတယ္။

Leaving a comment

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s